40 AKTIVISTET QE I JANE PROPOZUE VATIKANIT PER MARTIRE

Biografi te Tjera

  Anton Harapi

  Bernardin Palaj

  Gjergj Fishta

  Gjon Shllaku

  Marin Sirdani

  Martin Gjoka

  Ndre Mjeda

  Shtjefen Gjeçovi

  Simon Rrota

  Zef Pllumi

More Biographies 

  Anton Harapi

  Bernardin Palaj

  Gjergj Fishta

  Gjon Shllaku

  Marin Sirdani

  Martin Gjoka

  Ndre Mjeda

  Shtjefen Gjeçovi

  Simon Rrota

  Zef Pllumi

  Alexander Sirdan

Aleksander “Lek” Sirdani:
Leu në Gurëz të Milotit, më 1 Mars 1891. Studimet e para i kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse teologjinë në Insbruk të Austrisë. U shugurue meshtar më 24 prill 1916. Shërbeu kryesisht ne famullinë e Boges ne Malci të Madhe, por edhe ne Bushat e famulli te tjera të Arkipeshkvnisë së Shkodrës. Ishte shumë i zellshëm dhe i devotshëm.
At Aleksander “Lek” Sirdani ishte nji folklorist i shquem.  Ai punoi të gjith jeten e tijë per mbledhjen e fjaleve, frazave, dokeve e traditave te shqiptareve.  Me ardhjen ne pushtet te komunisteve te cilet shihej qarte se kishin per qellim me mbylle kishat, Aleksandri vendosi me ike ne Europe ku ai do te mund te punonte ne vokacionin e tij.  Dom Leka, sic e quanin vendasit, u tradhtue prej kryetarit te keshillit te famullise se tij dhe sigurimi e kapi Aleksandrin në Fushë të Zeze.  At A. Sirdani e mallekoi tradhetarin, i cili disa dekada mbas dekës se Dom Lekës u pat goditë prej rrufese dhe diq.  At Aleksander Sirdani ishte vellau i historianit Marin Sirdani.
Qe torturue në mënyrë barbare e të pashpirtshme, krejt çnjerëzore. E bânë të sillej përreth famullisë së tij, mandej e futën të gjallë në nji pus ujënash të zeza dhe e lanë aty derisa Diq më 26 Dhjetor 1948, torturuem dhe i mbytun prej policisë së Koplikut

Alfons Tracki
Leu më 2 Dhjetor 1896 në nji familje, që ishte shumë e ndikueme prej tradites luftarake në Bleischëitz/ Bliszezyce (Ëroclaë) me prejardhje polake. Pasi mbaroi studimet teologjike në Bosnje në vjetin 1920, u transferue në Shkodër si misionar. Luftoi me ngulm traditat e këqija siç jane hakmarrja dhe gjakmarrja. Gjatë Luftës së Dytë Botnore u bâ disa herë ndermjetes te oficerët gjermanë për të lirue shumë shqiptarë, ndër të cilët kishte edhe të rinj komunistë. Kontribuoi shumë edhe në krijimin e nji ekuilibri mâ të mirë të bashkëjetesës dhe të dashnise reciproke ndërmjet bashkësive fetare shqiptare. U pushkatue më 18 Korrik 1946.

Anton Muzaj
Leu në Vrnavokolo (Kosovë), më 19 Mars 1921. Shkollën e mesme e kreu në Seminarin Papnuer Shqiptar në Shkodër. Në vjetin 1938 shkoi në Romë në Kongregatën Propaganda Fide dhe studioi teologji në Universitetin Gregorian. U shugurue meshtar më 19 Mars 1944. Në vjetin 1946 u kthye në atdhe. Në vjetin 1948 u arrestue dhe pas shumë torturave u lirue. Diq në Arkipeshknvinë e Shkodrës, për shkak të pasojave të torturave, në pranverë të vitit 1948. Pra: Diq "in odium fidei". Ishte i devotshëm dhe i zellshëm; si karakter gjithmonë i gatshëm dhe shumë i përvuajtur.

Anton Zogaj
Ai leu në Kthelle të Mirditës. Mbaroi seminarin Papnuer në Shkodër (1920). U diplomue për filozofi në Trauning (Austri). U shugurue meshtar më 26.4.1932. Për meritat e tij e emnuen Sekretar pranë Ipeshkevisë se Durrësit. Shërbeu me nji devocion e besnikni të veçantë. Në vjetin 1945, komunistët e arrestuen dhe e torturuen mizorisht.  Anton Zogajn e pushkatuen më 31.12.1946, në Porto Romano.

Bernardin Palaj
Leu në Shllak, famulli e Ipeshkvnisë së Shkodrës, më 2 Tetor 1894. Teologjinë e kreu në Insbruk (Austri).  Ai kishte nji kulturë të gjânë letrare dhe muzikore.   Qe shkrimtar, professor, nji ndër mitologët mâ të mirë te vendit, dhe nji pianist i shquem.  Në vjetin 1946 u arrestue dhe diq ndër tortura ne burgun e Shkodres para se të dënohej më 8 Dhjetor 1947. Shkaku i dekës se at Palajt mendohet te ketë qenë lidhja me tela te ndryshkun çka mund t’i ketë shkaktue tetanozin.

Ciprian Nika
Leu në Shkodër, më 19 Korrik 1900. Mbeti jetim kur ishte pesë vjeç. Shkollën fillore dhe të mesme e kreu në Shkodër, kurse studimet teologjike në Austri. U shugurue meshtar në Romë më 25.07.1924. Qe provincial i françeskanëve në periudhën 1938- 1941, u bë guardian i kuvendit të Shkodrës nga viti 1944 deri në dekë. U arrestue me akuzën se kishte marrë pjesë në vendosjen e armëve në altarin e kishës; gënjeshtër e shpikur për të shkatërruar kuvendin. Fjalët e tij të fundit të shkruara në procesverbalin gjyqësor qenë: "Rrnoftë Krishti Mbret! I falim armiqtë tanë! Shqipnia nuk vdes me ne!". U pushkatue më 11 Mars 1948.

Daniel Dajani
Leu në Blinisht (Zadrimë), më 2 Dhjetor 1906. Pas shkollës fillore, fshatin e lemjes, shkoi në Torino ku ndoqi kurset e filozofisë dhe të teologjisë. U shugurue meshtar në Kieri (Itali), më 15 Korrik 1938. U rikthye në Shqipni ku dha mësimin e latinishtes në Seminar.  Ishte meshtar shumë i ndershëm dhe i zellshëm, i kujdesshëm për të mirën e shpirtnave, e mbi të gjitha për formimin e seminaristëve, me të cilët ishte shumë i afërt dhe i gatshëm, si nji vëlla; shumë i dashtun me të gjithë. U arrestue bashkë me At Faustin dhe u dënue me dekë.  U torturue në mënyrë çnjerëzore.  U pushkatue më 4 Mars 1946.

Déd Maçaj
Leu në Mal të Jushit (Shkodër), më 5 Shkurt 1920. Mësimet e para i mori në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse teologjinë në Romë. U shugurue meshtar më 19 Mars 1944 dhe u emnue zëvendës famullitar i Shkodrës. U muer në shërbim ushtarak, pastaj u arrestue i akuzuem si Spiun i Vatikanit më 10 Mars 1947. Pas torturave të papërshkrueshme u pushkatue më 28 Mars 1947, në Përmet. Siç deshmojne shokët e tij, gjatë shërbimit ushtarak, edhe pse person me disipline e kulture te madhe, u perçmue dhe u keqtrajtue vetem sepse ishte katolik i devotshem.

Déd Malaj
Leu në Mali Kolaj (Velipojë), më 16 Nandor 1917. Kreu shkollen e mesme në Seminarin Papnuer Shqiptar, mandej vazhdoi studimet në Itali. U shugurue meshtar në Castel Gandolfo (Romë), më 20 Dhjetor 1942. U kthye në Shqipni në Ipeshkvninë e Shkodrës ku u caktue me sherbye ne Dajç të Bregut të Bunës.  U arrestue dhe u denue me dekë sepse dërgoi jashtë shteti listën e meshtarëve të pushkatuem.  Ne gjyq deklaroi me guxim devotshmeninë e tij ndaj fesë katolike dhe akuzoi regjimin komunist per padrejtesi ndaj popullit e meshtareve.  U pushkatue më 12 maj 1959, në moshën 42 vjeçe.

Déd Plani
Leu në Shkodër, më 21 Janar 1891. Shkollën e mesme e kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse teologjinë në Insbruk (Austri). U shugurue meshtar në Primiz (Austri) më 3 gusht 1919. Pas shugurimit të tij meshtarak u rikthye në atdhe. Ishte i mirë dhe i zellshëm. U arrestue në vjetin 1947 në Rrenc (Shkodër). Diq ndër tortura para se të gjykohej, më 30 prill 1948.

Ejell Deda
Leu në Shkodër, më 22 Shkurt 1917. Studimet e para i kreu ne kolegjin françeskan, mandej vazhdoi mësimet në Seminarin Papnuer të Shkodrës, ku studioi teologjinë. U shugurue meshtar më 24 Shkurt 1943 në kishën e Jezuitëve në Shkodër, ku dha Meshën e Parë të nesërmen e shugurimit, më 25 Shkurt. Qe famullitar i Bushatit. U arrestue më 12 Nandor 1947. Diq në burg, më 12 maj 1948.  Ishte i përshpirtshëm, i zellshëm, dhe nji meshtar shembullor.

Fran Mirakaj (laik)
Leu në Iballë të Pukës, më 13 Gusht 1916. Qe blegtor dhe shitës. Kishte të afërm e kushërinj jashtë shteti, për këtë arsye u ndoq prej Sigurimit. Gjykata e Tiranës, e kryesueme prej gjykatësit Frederik Nosi dhe prokurorit Nezat Haznedarin, aprovoi dënimin e shpallun në Shkodër më 22 Shkurt 1946. Fran Mirakaj u pushkatue në moshën 29 vjeçe, në Shtator të vitit 1946.

Frano Gjini:
Leu në Shkodër, më 20 Shkurt 1886. Studimet filozofike i kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse studimet teologjike në Kongregatën Propaganda Fide (Romë). U shugurue meshtar në Durrës më 28 Qershor 1908, ku zhvilloi kreu edhe shërbimin fetare. Në vjetin 1930 u shugurue Ipeshkëv i Durrësit, seli që e ndryshoi sepse u emnue titullar i Abacisë Nullius të Oroshit. U arrestue më 15 Nandor 1946 i akuzuem si "Spiun i Vatikanit" dhe "bashkpuntor i anglezve e organizator i kryengritjes së Postribës". U torturue per shum kohë. Pas shumë vuejtjesh u dënue me pushkatim. Fjalët e tij të fundit qenë: "Rrnoftë Krishti Mbret! Shqipnia ka me jetue edhepse na po desim!". U pushkatue më 11 Mars 1948.

Gasper Suma
Leu në Shkodër, më 23 Mars 1897. Shkollën e mesme e kreu te françeskanët, kurse teologjinë në Insbruk (Austri). U shugurue meshtar më 31 Korrik 1921 dhe shërbyu gjithmonë në zonat më të vështira malore: Theth, Brigje të Hotit dhe Gomsiqe. Pati nji shpirt të madh sakrifice. U arrestue dhe Diq në burgun e Shkodrës më 14 prill 1950. Eshtrat e tij pushojnë në Kishës Françeskane të Shkodrës.

 Giovanni Fausti S.I.
Leu në Broco të Breshës (Itali), më 19 Tetor 1899. Studioi në qytetin e vet, në seminarin ipeshkvnor. U shugurue meshtar në Romë, më 9 Korrik 1922. Pas hymjes në Shoqninë e Jezusit, e transferuen në Shqipni. Ishte njeri me kulturë të gjânë dhe përshpirtëni shumë të madhe. Në Shqipni pati detyrën e Zëvendës Provincialit. Ndërsa po i çonin me i pushkatue, forconte veten dhe të tjerët me fjalët e psalmistit: "Të shkojmë në Shtëpinë e Zotit". U arrestue më 31 Dhjetor 1945, sëbashku me  Dajanin, dhe pastaj u pushkatue më 4 Mars 1946.

Gjelosh Lulashi (laik):
Leu në Shosh (Dukagjin), më 2 Shtator 1925. Gjeloshi ishte besimtar i thjeshtë, laik. Ai punonte oficer ushtarak në spitalin e Shkodrës. U bâ anëtar i organizatës politike "Bashkimi Shqiptar" të themelueme prej seminarist Mark Çunit. Gjeloshi arrestue dhe pushkatue më 4 Mars 1946, së bashku me Gjon Shllakun O.F.M., Giovanni Faustin S.I.,  dhe Daniel Dajanin S.I.  Para se me dekë Gjelosh Lulashi tha: "Thoni tim atë me më falë se e kam trazue. M’i bâni nânës të fala dhe m’i thoni t’i puthi vllaznit. Rrnoftë Krishti Mbret. Rrnoftë Shqipnia."

Gjon Gazulli
Leu në Dajç të Zadrimës, më 26 Mars 1893. Pas shkollës fillore në vendin e tij, filloi studimet në Seminarin Papnuer të Shkodrës. Në vjetin 1912 vazhdoi studimet në Romë, mâ vonë në Francë, e pastaj edhe në Austri, por jo gjithmonë vetëm për arsye studimi, por edhe për arsye shëndeti. U shugurue meshtar më 4 gusht 1919. Qe nji kundërshtar i vendosur i qeverisë së mbretit Zog, që diskriminonte zonat e Dukagjinit, të Pukës dhe të Mirditës, zona tërësisht katolike. Insistimi i tij për të dënuar nji regjim të tillë pati pasoja: më 26 Dhjetor 1926 u arrestue. Mjaft shpejt, saktësisht më 2 janar 1927, u dënue me dekë dhe u var.

Gjon Pantalia
Leu në Prizren (Kosovë), i afërm me Nânë Terezën, më 2 Qershor 1887. Erdhi në Shqipni në vjetin 1906 në shkollën e jezuitëve, si vëlla në Shoqninë e Jezusit. Ka studjue edhe në Soresina (Itali). Të gjithë ata që e kanë njohtë flasin me respekt të madh për të.  Ai luejti nji rol të madh në jetën e Kolegjit Jezuit. Ishte nji njeri i mançun dhe i zellshëm. Pas arrestimit të Etënve Fausti dhe Dajani, Gjoni i pat bâ udhëheqësi shpirtnor i Kongregatës. U arrestue në vjetin 1946 në Kuvendin e Fretënve (Gjuhadol) dhe pësoi tortura të tmerrshme. Diq ndër tortura, më 31 Tetor 1947.

 Gjon Shllaku
Leu në Shkodër, më 27 Korrik 1907. Shkollën fillore dhe të mesme e kreu tek françeskanët (Shkodër). Vazhdoi studimet në universitetin e Lovanios në Belgjikë, për shkenca; për filozofi e teologji në Hollandë dhe në Sorbona të Parisit, ku mori doktoratin. U shugurue meshtar më 15 Mars 1931. Kur u kthye në Shqipni, qe profesor i filozofisë në liceun "Illyricum" të françeskanëve (Shkodër). U arrestue para studentëve të tij gjatë orës së mësimit, në janar të vitit 1945 dhe u pushkatue më 4 Mars. Fjalët e tij të fundit, siç del nga aktet, qenë: "Rroftë Krishti Mbret! I falim armiqtë tanë!".

Jak Bushati
Leu në Shkodër, më 7 Gusht 1890. Studimet i kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, sikurse edhe filozofinë dhe teologjinë. U shugurue meshtar më 29 maj 1915. Shërbeu në zonën e Mirditës për 26 vjet. Qe i respektuem prej të gjithëve. Ishte i devotshëm dhe i zellshëm. U arrestue në vjetin 1949. Pas shumë torturash Diq në burg më 12 Shtator 1949, para se të gjykohej. Âshtë martir i vërtetë me nji jetë të shenjtë.

Josif Mihali
Leu në Elbasan, më 23 Shtator 1912. Studimet i kreu në seminarin "Benedikti XI", në Grotaferrata (Itali). Dha nji shembull shumë të mirë. Studimet e filozofisë dhe të teologjisë i kreu në seminarin e Shejt Atanazit (Romë). U shugurue në Romë, më 1 Dhjetor 1935. Në Shqipni erdhi në vjetin 1936 dhe u caktua famullitar i kishës së Shejt Pjetrit në Elbasan. U arrestue në vjetin 1945, sepse ishte prift katolik dhe u dërgua me punë të detyruar në Korcë. I rraskapitur nga lodhja, meqë nuk mund të punonte më, e varrosën të gjallë në kënetën e Maliqit, më 26 Tetor 1948.

Jozef Marxen
Leu në Worringen (Gjermani), më 2 Gusht 1906. Erdhi në Shqipni si misionar dhe punoi në zonën e vështirë të Kthellës (Mirditë). Dha nji kontribut të madh për rritjen e fesë së atij populli, por edhe në fushën e të mësuarit dhe të kulturës. Në periudhën 1938-1943 u angazhua në famullinë e Perlatit (Mirditë). Në vjetin 1943 u transferue në Jubë të Durrësit. Në vjetin 1946 u arrestue dhe u dënue me dy vjet burg, sepse ishte prift dhe sepse ishte gjerman. U mbyll në burgun e Tiranës dhe nga aty u zhduk. Të dënuarit e tjerë tregojnë se nji natë e nxorrën nga burgu dhe pastaj nuk e morën vesh kurrë se ku e kishin dërguar. Thuhet se kanë pushkatuem në nji pyll më 17 Nandor 1946, në moshën 40 vjeçe.

Jul Bonati:
Leu në Shkodër, më 24 Maj 1874. Studioi në Firence. Njihte disa gjuhë të huaja. U shugurue meshtar në Goricia (Itali), më 8 prill 1906. Ka përkthyer në gjuhën italiane librin e famshëm të  Gjergj Fishtës: "Lahuta e Malcisë". I ka dhënë nji ndihmë të madhe Kishës sonë në Shqipni: në Durrës dhe në Vlorë. Ishte nji meshtar i përvuajtur dhe i mançun, plot me zell e devocion. U arrestue në Durrës më 25 Mars 1946 dhe u torturue çnjerëzish. Diq më 5 Nandor 1951.

Karl Serreqi
Leu në Shkodër, më 2 Shkurt 1911. Shkollën e mesme e kreu tek françeskanët, kurse teologjinë në Bresha (Itali). U shugurue meshtar dhe Meshën e Parë e kremtoi më 29 Qershor 1936. U arrestue më 9 Tetor 1946, sepse organet e sigurimit donin të dinin se çfarë i kishte thënë në rrëfim nji person politik. Ai, besnik ndaj fshehtësisë së rrëfimit, nuk tha asgjë gjatë torturave. U dënue me dekë më 18 janar 1947. Diq në burgun e Burrelit më 5 prill 1954. Âsht martir i fshehtësisë së rrëfimit.

Lazer Shantoja
Leu në Shkodër, më 2 Shtator 1892. Studioi nga fillorja deri në lice në Seminarin Papnuer Shqiptar dhe vazhdoi studimet eteologjisë në Insbruk (Austri). U shugurue meshtar më 29 maj 1915. Qe sekretar i Arkipeshkvit  Lazer Mjeda. Qe orator i aftë, shumë i përgatitur në shkencat njerëzore e hyjnore. U arrestue në vjetin 1945 në Sheldi. Tmerrësisht dhe barbarisht i torturue, u pushkatue në Tiranë më 2 Shkurt 1946.

Luigj Paliq
Leu në Janjevë, në Arkipeshkvninë Shkup–Prizren, më 21 Shkurt 1879. Pas shkollë fillore në vendin e lemjes, u transferue në Kuvendin e Troshanit të Lezhës.  Mâ vonë vazhdoi studimet filozofike në Itali gjatë vjeteve 1896- 1901. U shugurue meshtar më 21.09.1901. Pas shugurimit shërbeu në Kosovë, në famullinë e Pejës dhe të Gllogjanit, si edhe në Shejtoren e Shejt Antonit në Gjakovë. Pas shugurimit shkoi në Romë për studime pas-universitare.  Gjatë vjeteve 1905-1907 qe famullitar në Arkipeshkvninë e Shkodrës.  Gjatë vjeteve 1907-1912 u emnue rektor i Shejtores së Shejt Antonit të Gjakovës (Kosovë). U martirizue në Janosh afër Gjakovës më 7 Mars 1913.

Luigj Prendushi
Leu në Shkodër, më 24 Janar 1896. Prej shkollës fillore deri në meshtari studioi në seminare të ndryshme të Piemontes, në kolegjet Skarnafacio dhe Sarvano. U shugurue meshtar më 12 Mars 1921. U kthye në Shqipni dhe filloi të shërbejë në Ipeshkvninë e Sapës. U akuzue se ishte spiun i Vatikanit, u arrestue në Naraç më 8 Dhjetor 1946 dhe, për të terrorizuar popullin, u pushkatue në Shelqet në praninë e fshatarëve, më 24 janar 1947.

Marie Tuci:
Leu në Ndërfushaz (Rrëshen-Mirditë), më 12 Mars 1928. Shkollën e mesme e kreu ne shkollen e Motrave Stigmatine në Shkodër. U arrestue në Ndërfushaz më 10 gusht 1949. Kriminelët, hetuesit komunistë për të kënaqë instinktet e veta shazore, e munduen në të gjitha mënyrat, por vajza rezistoi heroikisht. E perdhunuen në mënyrë barbare, sipas deshmive të shoqeve të sajë të burgosuna sëbashku me te. "Të gjitha torturat e munduna i ushtruen mbi trupin tim", sipas nji letre që nuk arritën ta nxirrnin jashtë nga burgu.  Perfundimisht; e futën në nji thes, lakuriq, sëbashku me nji macë! Diq në spitalin e burgut në Shkodër, më 24 Shtator 1950.

Marin Shkurti
Leu në Samrish, më 1 Tetor 1933. Shkollën fillore e kreu në Dajç të Bregut të Bunës, kurse studimet e tjera tek famullitari Pjetër Gruda. U shugurue meshtar në katedralen e Shkodrës, nga At Çoba, më 8 Dhjetor 1961. Pas mbylljes së kishave kreu fshehtas sherbime fetare ne katunde e qytete. Kërkoi strehim në Jugosllavi, por komunistet jugosllavë ija dorzuen Marinin vllazenve te tyne komunistë shqiptarë.  Marin Shkurti pushkatue në vjetin 1969.

Mark Çuni, seminarist
Leu në Rranxa të Bushatit (Shkodër), më 30 Shtator 1919. Pas shkollës fillore, krye në fshatin e vet, kreu shkollën e mesme në Shkodër.  Në vjetin 1937 filloi studimet në Seminarin Papnuer në Shkodër. Qe themelues klandestin i organizatës politike "Bashkimi Shqiptar" mbrenda seminarit pa dijeninë e eprorve te tij. Kur organizata u zbulua prej qeverisë, u arrestuen edhe At Fausti e At Dajani, sepse ishin eprorë dhe përgjegjës të Seminarit. Te gjithë pushkatuen më 4 Mars 1946.

Mark Gjani
Leu në Shejt Gjergj (Pulaj), më 10korrik 1909. Shkollën e mesme e kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse teologjinë në Bobio (Itali), ku edhe u shugurue meshtar më 21 Mars 1942. U arrestue në vjetin 1947 në Kalivare, Diq në Shejt Pal të Mirditës, pas torturave çnjerëzore, në vjetin 1947. Kur e torturonin, kërkonin prej tij të mallkonte Jezu Krishtin dhe ai përgjigjej tue bertitë: "Rrnoftë Jezu Krishti!".  Kjo vazhdoi për disa ditë rresht, derisa Diq ndër këto tortura shtazarake. Këto fjalë të  Mark Gjanit janë tregue me lot në sy prej Nikollë Perndojt nga Kthella e Oroshit, që kishte qenë në të njâjtën qeli me Mark Gjanin. Trupi i tij u hodh në nji kanal ku u path shqye prej qentve.

Mati Prendushi
Leu në Shkodër, më 2 Tetor 1881. Shkollën fillore, të mesme dhe liceun i kreu në shkollën françeskane (Shqipni). Studimet e filozofisë i kreu në Grac (Austri). U shugurue meshtar më 25.03.1904. Mori pjesë në kryengritjen e Malësisë së Madhe dhe në Deçiq në vjetin 1911. Ishte me Dedë Gjon Lulin dhe të tjerët kur u ngrit flamuri shqiptar. Qe provincial i Françeskanëve në Shqipni nga viti 1943 deri në dekë. E dha jetën dhe lirinë e vet në flijim për të mirën e Shqipërisë. Qe dënuar me dekë nga serbët, por pas nji ndërhyrjeje të mbretit Nikolla të Malit të Zi, qe falur. Në 15.11.1946 qe arrestuar me akuzën e rreme se kishte fshehur armë nën altarin e Shejt Antonit në kishën françeskane të Shkodrës, dhe për këtë arsye qe pushkatuem nga komunistët. U pushkatue më 11 Mars 1948, tek varrezat e Rrmajit.

Mikel Beltoja
Leu në Beltojë, më 9 Maj 1935. Shkollën fillore e kreu në fshatin e tij dhe disa klasë të shkollës së mesme. U përgatit nga ana filozofike e teologjike privatisht nga Ipeshkvi i Shkodrës, Ernest Çoba. U shugurue meshtar më 8 Dhjetor 1961. Qe shumë i zellshëm në shërbimin e tij fetre. Pas mbylljes së kishave në Mars 1967, pa marrë parasysh ndalesat e regjimit, shkonte nga njëri fshat në tjetrin dhe në mënyrë të veçantë në male ku kryente sherbesat fetare. U arrestue në Beltojë, më 19 prill 1973. Qe torturue në mënyrë shtazarake, por rezistoi me vendosmëni dhe heroizëm. Për t’a bâ me heshtë në sallën e gjyqit, mbasqë e kishin zhveshë, e thernin ne trup me zumça.  U pushkatue më 10 Shkurt 1974.

Ndoc Suma
Leu në Nënshat, më 31 Korrik 1887. Studimet filozofike dhe teologjike i kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, mandej vazhdoi studimet edhe per dy vjet te tjera në Insbruck të Austrise. U shugurue meshtar më 21 Shtator 1911 në Kapelën e Kolegjit Saverian. Meshën e Parë e dhe në Nënshat, më 24 Shtator 1911. Shërbeu si famullitar në Kqirë, Koman, Naraç, Laç të Vaut të Dejës dhe në Pistull. Më 8 Dhjetor 1946 u arrestue, ndërsa po jepte Meshën e shenjtë. U akuzue rrejshëm, e mandej u dënue me 30 vjet burg. Pas nji paralize në vjetin 1953 dhe pasi bâni tetë vjet burg, u lirue më 27 Nandor 1954. Njihej si nji etnograf i madh. Kishte mbledhë shumë tregime mitologjike dhe kishte regjistrue shune tradita të vjetra shqiptare. Diq më 22 prill 1958.

Ndre Zadeja
Leu në Shkodër, më 3 Nandor 1892. Shkollën fillore dhe të mesme i kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse teologjinë në Insbruk (Austri). U shugurue meshtar në Shkodër më 24 prill 1916. Nji ndër Meshët e para të tij e kremtoi në Shejtoren e Zojës së Këshillit të Mirë (rrâzë kështjelles së Shkodrës). Shkroi shumë drama. Qe sekretar i Arkipeshkvit të Shkodrës dhe pastaj famullitar në famulli të ndryshme të Dioqezës. Qe i pari meshtar që u pushkatue–më 25 Mars 1945—në Shkodër prej komunistëve të sapoardhun në pushtet.

Pjeter Cuni
Leu në Shkodër, më 9 Korrik 1914. Shkollën fillore dhe liceun e kreu në Seminarin Papnuer të Shkodrës, kurse teologjinë në Kongregatën Propaganda Fide (Romë). U shugurue meshtar më 23 Mars 1940. Shërbeu në famullitë e maleve përreth Shkodrës: Reç e Lohe (Shkrel). U arrestue pa motive në Rrjoll më 27 Korrik 1948. Egërsisht i torturue, qe futur për së gjalli në nji pus ujënash të zeza, ku Diq më 26 Dhjetor 1948. Qe nji meshtar shembullor, i zellshëm dhe bari i mirë për grigjën e vet. Qe i paluhatshëm kundër diktaturës. Âsht nji martir i vërtetë, bashkë me Aleksandër Sirdanin, i cili diq sebashku me te ne gropen e ujnave të zeza.

Qerim Sadiku (laik)
Leu në Vuthaj (Shkodër), më 12 Shkurt 1919. Qe anëtar i organizatës politike "Bashkimi Shqiptar" dhe ishte ndërlidhës mes malit e qytetit. U arrestue më 3 Dhjetor 1945 dhe i duroi torturat me nji guxim të madh. U dënue me dekë dhe u pushkatue, në grup, bashkë me Gjon Skllakun, Giovanni Faustin dhe  Daniel Dajanin, më 4 Mars 1946. Fjalët e tij të fundit qenë, "I fali ata më kanë bâ keq. I fali ata që më kanë denue me dekë, edhe ata që do të më pushkatojnë".

Serafin Koda
Leu në Janjevë (Kosovë), më 25 Prill 1893. Meshën e Parë e kremtoi më 30 Korrik 1925. Qe famullitar në Lezhë, kur u arrestue dhe u torturue. U arrestue pas nji takimi, që bânë françeskanët në Lezhë për arsye ekonomike, të cilit organi i sigurimit donte me i dhânë kuptim politik. Kërkonin dëshmi nga  Serafini, por ai nuk pranonte t'i akuzonte vëllezërit e vet. Diq, në Lezhë, ndër tortura, më 11.05.1947. Ka qenë misionar i zellshëm. Infermierja Marie Ndoja, që e mjekonte në momentet e agonisë, e varrosi fshehtazi nën nji ulli të oborrit të kuvendit, e pas dëshmisë së saj, janë gjetur eshtrat e tij më 16 Shtator 1994.

Shtjefen Kurti
Leu në Ferizaj (Kosovë), më 25 Dhjetor 1898. U shugurue meshtar në Romë më 13 maj 1921. Erdhi në Shqipni më 6 janar 1930, bashkë me Luigj Gashin e Gjon Bisakun. U arrestue në Tiranë më 28 Tetor 1946, dhe u dënue me njëzet vjet burg. Pas mbylljes së kishave u dërgua në Gurëz (Milot). U arrestue prapë më 11 Qershor 1970 dhe u dënue me dekë "in odium fidei". U pushkatue më 20 Tetor 1971.

Vincenc Prenushi OFM
Arkipeshkëv i Durrësit. Leu në Shkodër, më 4 Shtator 1885. Shkollën fillore dhe liceun e kreu në kolegjin e françeskanëve në Troshan, kurse teologjinë në Tirol (Austri). Meshën e Parë e kremtoi më 19 Mars 1908. Qe drejtor i shtypshkronjës françeskane, i kolegjit françeskan, Guardian i Kuvendit të Shkodrës. Dy herë qe provincial. Më 19 Mars 1936 u shugurue Ipeshkëv i Sapës e pastaj u emnue Arkipeshkëv i Durrësit. Njeri i përvujtë, i zellshëm, i butë, organizues i Ipeshkvnisë, njeri shumë i mançun dhe shkrimtar i mirë. U arrestue më 19 maj 1947 dhe u dënue me 20 vjet burg. Diq në burgun e Durrësit, më 19 Mars 1949.